Ruit-ovenmagnetron-vernieuwen

Onlangs sprong met een enorme knal de ruit van onze Siemens oven/magnetron HB86K581. Omdat ik geen handleiding kon vinden op internet heb ik het zelf uitgevogeld. Voor anderen met soortgelijk probleem omschrijf ik het probleem en mijn oplossing.
Hopelijk helpt dat anderen.

DISCLAIMER: dit doe je op eigen verantwoordelijkheid. Als je iets niet goed uitvoert kan er straling van de magnetron ontsnappen en dat is niet fijn. Alleen uitvoeren als je weet wat je doet en de gevaren onderkent. Je bent zelf verantwoordelijk voor alles wat er mis gaat!

Omdat deze oven/magnetron wel heel luxe is (en dus duur) belde ik Siemens onderdelen. Ik kreeg iemand aan de telefoon die vertelde dat de ruit nog leverbaar is. Verder het advies om ook een bijbehorende ring te bestellen. Voor € 35,= inclusief verzendkosten had ik de spullen twee dagen later in huis. De medewerker legde ook uit hoe ik soortgelijke problemen kan voorkomen. Vet en kruimels verzamelen zich onderaan in de rand bij de ruit. Op een gegeven moment wordt dat zo heet dat het glas in duizenden stukje springt. “Eens per maand met een tandenborstel er langs en het gebeurt je nooit meer” was het advies. Hulde aan Siemens voor zo’n aftersales!!!

Uiteindelijk is het simpel om te doen, maar je zoekt je wel even scheel.
Eerst moet de buitenruit losgenomen worden. Dat kan eenvoudig door twee schroeven los te draaien:

Pas op: je kan de ruit iets naar je toe halen, dan komt hij los. De klep slaat dan hard dicht. Even tegenhouden dus (extra handje is makkelijk)

Vervolgens maak je de deur los van de scharnier:

Links en rechts zie je twee metalen plaatjes. Maak die los. Doe de deur open en trek hem naar je toe. Je hebt de deur dan in je handen.
De rest wijst zich vanzelf. Er is nog een tussenruit die je zo kan afnemen. Vervolgens heel veel schroefjes die je los moet draaien.

Haal de metalen rand er uit. De stralingsfolie eruit halen en goed onthouden hoe hij lag. (kan maar op één manier terug, maar als je het onthoudt is het makkelijker). De ruit er uit halen (boven een krant of vuilniszak, hij breekt vast en dat geeft een hoop troep) Vervolgens alles goed schoonmaken en in omgekeerde volgorde monteren. LET GOED OP DAT DE FOLIE NIET BESCHADIGD IS. Die houdt immers de straling van de magnetron binnenboord. Bij de geringste twijfel ook nieuwe folie bestellen.

Bij mij was de oven nogal krap gemonteerd. De deur ging bij openen langs een handgreep van de koelkast daaronder. Niet fijn. Voorzichtig proberen dus als je de deur voor het eerst weer opent. Je kan de deur iets hoger krijgen door hem net wat verder op de scharnier te monteren.

Procedures en waarom is de zorg zo duur?

Ik heb apneu en gebruik daarvoor ’s nachts een CPAP apparaat. Wordt keurig vergoed door de ziektekosten verzekering. Omdat we onze auto wegdoen wil ik een lichte reis-cpap aanschaffen. Moet ik zelf betalen (is niet vreemd, want het gaat om luxe).
Ik bestel en betaal het ding in een webwinkel. Vervolgens krijg ik een telefoontje van de leverancier dat ze een medische verklaring willen waarin staat wat de druk moet zijn. Dit is nog wel te begrijpen, mensen moeten zichzelf voor dit soort dingen niet indiceren.
Toen de therapie begon kreeg ik van het ziekenhuis een douane verklaring zodat je de cpap als handbagage mag meenemen. Ik stuur die verklaring op samen met een verslag van de laatste maanden die ik kan generen met mijn huidige cpap. Daarin staat dat de druk 7 is. Dat vermeld ik ook nog maar eens in de mail.
Vervolgens neemt de leverancier weer contact met me op. Ik moet echt een medische verklaring hebben waarin die druk van 7 staat vermeld.
Dan het ziekenhuis maar lastig vallen. Ik leg het probleem voor. Het ziekenhuis neemt contact met me op en vraagt wat de druk momenteel is. Ik zeg: 7!. Reactie van het ziekenhuis: prima, dan stellen wij een medische verklaring op waarin we díe druk vermelden
Allemaal aardige mensen hoor, maar wat zonde van de tijd allemaal. Zou dat de reden zijn dat hetzelfde apparaat in de VS zoveel goedkoper is?

Onze “parel op ’t Hoogeland” is te koop

Vandaag is het dan zo ver: ons huis staat te koop op Funda .
Het is best slikken, we hebben heel erg genoten van onze rentenierswoning en van Warfhuizen. Wat er over ons huis (Baron van Asbeckweg 55) te vertellen is vind je allemaal op Funda.
Warfhuizen is een heerlijke plek om te wonen. Mensen zijn onderling zeer betrokken, maar iedereen kan doen waar hij of zij zin in heeft zolang je een ander maar niet tot last bent. Er is een actief verenigingsleven en een veel gebruikt dorpshuis. Iedereen is daar welkom en als je geen zin hebt om je aan te sluiten, dan is het ook prima.
Om de betrokkenheid te illustreren het volgende verhaal. In het dorp woonde tot voor kort een man die erg spastisch was. Hij was voor zijn eten afhankelijk van een bezorgdienst. Een paar jaar geleden waren we behoorlijk ingesneeuwd en moeilijk bereikbaar. Gerda dacht “wie weet krijgt Simon geen eten”. Ze ging naar hem toe om hem aan te bieden een portie boerenkool te brengen. Simon begon te lachen, hij had ook al zuurkool en hutspot aangeboden gekregen van dorpsgenoten. Waar vind je dat nog?
Zijn er dan geen nadelen? Waarom ga je dan weg? Nou, daar is een simpel antwoord op te geven. Je bent vanuit Warfhuizen in 20 minuutjes in de stad…….met de auto. Je moet dus eigenlijk een auto hebben als je in Warfhuizen woont. Mijn ogen gaan achteruit, dus de auto moet over een tijdje waarschijnlijk weg. Conclusie: we gaan naar stad. Best jammer maar het wordt vast ook weer leuk.

Hulde aan Telfort

Ik wil nog wel eens klagen over bedrijven die -in mijn ogen- een wanprestatie leveren. Dit alles in de hoop dat mijn gekrabbel het serviceniveau omhoog brengt.

Vandaag geen klacht maar een groot compliment voor Telfort.
[technische uitleg]
Onlangs heb ik een Synology NAS aangeschaft. Mijn broer en ik willen onze data bij elkaar opslaan. Handig voor als er een huis afbrandt. Het leek ons veilig om dat met een VPN verbinding met  t2tp/ipsec te doen. Op de NAS draait een VPN server dus dat is goed. Ik heb keurig portforwarding gedaan voor poorten 500, 1701 en 4500. Mijn broer kon maar geen verbinding krijgen. Ik kan wel op zíjn NAS komen. Het enige verschil tussen onze configuraties is het type modem. O ja, de Windows versies zijn ook anders, maar daar had ik geen verdenking. Ik heb me scheel gezocht op internet naar een instelling die ik wellicht vergeten ben. Na uren zoeken geen resultaat.
[/technische uitleg]
Vervolgens op het telfort forum de vraag voorgelegd. Binnen een uur kreeg ik reactie: uw modem kan dat niet aan. Iets in de firmware. We sturen u een nieuw modem op.
Kijk: dat is service, zeker voor een goedkope provider. Hulde.

ps:
Óf ik zoek niet goed, óf heel weinig mensen gebruiken een connectie zoals wij die willen.

Rare jongens die politici

of hoe iedereen langs elkaar heen werkt.

Iedereen in ons land heeft verstand van verkeer. Denken we allemaal. De overheid heeft daarom jaren geleden een verstandig besluit genomen. Ze hebben de SWOV (Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid) opgericht. Zoals de naam al doet vermoeden kijkt deze club op een wetenschappelijke manier aan tegen verkeersveiligheid. Alle publicaties zijn openbaar. Iedereen kan dus zijn kennis vergroten en hoeft niet zelf zaken te onderzoeken.
Ik ging er van uit dat lokale politici kennis zouden nemen van de richtlijnen. Dat spaart immers geld een schept duidelijkheid. Maar zoals de titel van dit stukje al aangaf, dat doen ze helemaal niet.

Afgelopen periode is de provinciale weg waaraan we wonen gerenoveerd (N983). Op verzoek van bewoners is het een 60 km weg geworden met in de bebouwde kommen 30 km. Heel terecht, het SWVO heeft een rapport uitgebracht waarin je keurig kan lezen wat een veilige snelheid is. (Vanwege het gemengd gebruik van fietsers, voetgangers en auto’s op een gedeelte van de weg is 60 km eigenlijk nog te hard)
Wat doet de gemeente? Ze proberen 80 km te handhaven. We krijgen kreten te horen als “zestig waar het moet en 80 waar het kan”. Volgens de politici kan 80. Waarom geeft de landelijke overheid geld uit voor wetenschappelijk onderzoek als wij in onze gemeente zulke deskundigen hebben rondlopen kan je je dan afvragen.

Nog even wat voorbeelden van inconsequent handelen. De gemeente zegt dat ze moeten bezuinigen en dat ze moeten samenwerken met andere gemeentes. Wat betekent dat in de praktijk?
De weg van Winsum naar Schouwerzijl is een smalle bochtige weg waar auto’s landbouwverkeer en fietsers over gaan. Winsum heeft besloten dat de weg 60 km moet worden. De Marne vindt dat kennelijk niet nodig (of ís er helemaal geen samenwerking?). Gevolg: van Winsum tot de gemeentegrens mag je 60 rijden. Dan mag je 200 meter gas geven tot 80. Vervolgens is de grens weer 30 in het dorp. Afgezien van het onwettige van de situatie (overgang van 80 naar 30 mag helemaal niet) is dit natuurlijk de reinste kolder. Spreek gewoon met je buurgemeente af dat het traject 60 wordt. Simpel, overzichtelijk en scheelt een hoop borden (geld).
Als we Schouwerzijl weer verlaten richting de N983, dan mag je weer 80. Ik heb geen SWOV nodig om te weten dat als je met die snelheid over dat weggetje rijdt dat je dan gewoon een misdadiger bent. Je hebt geen overzicht over de weg en er wordt veel gefietst. Ook hier weer onnodige bebording en een rare situatie. Je komt van een kleine weg en gaat naar een bredere terwijl je langzamer moet gaan rijden. Verwarrender kan je het niet maken, goedkoper wel.

Nou vooruit. Nog eentje dan. Vanaf de N983 naar Zuurdijk verlaat je 60 km zone. Je gaat over een smalle weg waar ook toeristische fietsers via fietsknooppunten over worden geleid. Voor Zuurdijk staat een bord 60. Bij Zuurdijk mag je 30.

Ik kan nog een hoop voorbeelden geven maar het idee lijkt me duidelijk.

Jongens en meisjes van de politiek: wanneer beseffen jullie nou dat we in een uniek gebied wonen? Buit het uit dat het hier zo mooi en rustig is. Maak jullie motto: “60 in De Marne behalve waar 80 écht kan”. Je bereikt er veel mee:

  • Duidelijkheid.
  • Minder kosten aan rare bebording.
  • Veiliger leefomgeving (bron SWOV).
  • Geloofwaardiger bestuur.
  • Mooie uitstraling voor een gemeente die toeristen wil trekken.

Zijn er dan geen nadelen aan zo’n vernieuwend beleid? Tsja, het kan op sommige trajecten wellicht een minuutje schelen (echt niet meer). Maar als we het hebben over de professionals die hun brood hier verdienen, dan gaat het meestal om grote auto’s. Ik vind het echt niet fijn dat als ik hier fiets en er een  melkwagen met 80 km/u rakelings langs me heen scheurt. Ik daag iedereen uit om me uit te leggen waarom ik dat fijn of normaal zou moeten vinden.

ps.: ik heb in diverse clubjes gezeten die zich bemoeien met de leefbaarheid in ons dorp. Dit stuk schrijf ik 100% op persoonlijke titel.

ps.2: gelukkig zijn er ook politieke partijen die het beleid ook afkeuren. Helaas een kleine minderheid.

Universitaire workflow anno 2014

Onlangs mocht ik me vervoegen bij polikliniek x in het universitaire ziekenhuis in onze mooie provincie hoofdstad. Allemaal heel hypermodern. Je mag je aanmelden door met je afspraakbrief voor een paal te zwaaien. Dan heeft de baliemedewerkster -die zorgvuldig achter een groot beeldscherm is verstopt- tijd voor andere zaken. Ongezellig maar begrijpelijk allemaal.
In de wachtkamer gezeten dacht ik: “wat hoor ik toch voor een gepiep?”

Na onderzoek besloot men dat ze niets voor me konden doen en dat ik naar polikliniek y moest. De arts ging ter plekke een verwijsbrief schrijven. Schrijven? Ja, met een pen! U weet wel, van vroeger. “Ja, zo gaat dat hier nog” klonk het met enige spijt, “ik kan eigenlijk helemaal geen verhaal meer schrijven van een paar zinnen, dan krijg ik kramp in m’n vingers”. Dat snapte ik wel, ik schatte het bouwjaar van de arts rond de eerste golfoorlog.
Ik mocht me vervoegen bij de balie, met de verwijsbrief. Zij zouden er voor zorgen dat ik dan een oproep zou krijgen van polikliniek y. Omdat de balie van polikliniek y zo’n 20 meter verderop is stelde ik voor dat ik met de brief naar die balie zou gaan. Kon ik gelijk zelf een afspraak maken. Het antwoord was verrassend: “Nee, dat gaat niet. Ik moet deze brief faxen naar polikliniek y”. Opeens wist ik wat het gepiep was wat ik hoorde in de wachtkamer. Er zat iemand steeds faxen te versturen! Ik was het geluid vergeten.
Dus medewerkers stoppen papieren in een apparaat en patiënten wapperen met papieren voor een aanmeldpaal.
Het zal vast allemaal zijn reden hebben, maar iets zegt me dat er nog iets te doen is met elektronische patiëntendossiers.

O ja, de afspraak -die met voorrang geregeld moet worden- heb ik na anderhalve week nog niet. Ligt vast in de typekamer.

Zoekmachines vertekenen de werkelijkheid

Dokter J.E. Enklaar, orthopedisch chirurg te Amsterdam behandelde me in de jaren 60.  Zijn handelen is niet terug te vinden met zoekmachines.

Enklaar was de Jansen Steur van de jaren 60. Nog dagelijks ondervind ik last van 2 operaties die hij nooit had mogen uitvoeren. Ik ben niet het enige slachtoffer, het zijn er minstens 10-tallen. Als je -tot in de jaren 90- bij een fysiotherapeut(e) in Amsterdam kwam en hij/zij hoorde dat je bij Enklaar was behandeld, dan reageerden ze per definitie geschrokken. Op een gegeven moment (veel te laat) is hij uit zijn ambt gezet.
Nou is het niet mijn bedoeling om de man postuum nog een schop na te geven, maar er is wel wat raars aan de hand. Puur uit interesse ben ik eens op hem gaan googelen. Je krijgt best nog wel wat hits naar artikelen van hem, bijvoorbeeld artikelen die geplaatst zijn in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde in de jaren 50. Ook zijn overlijden is in het blad te vinden. Nergens staat bij die informatie dat hij achteraf niet zo’n heel best arts bleek te zijn. Sterker nog, ik kan de veroordeling alleen lezen in een blog van één van de slachtoffers.

Als reden kan ik alleen maar bedenken dat 40 jaar geleden niet aan de grote klok gehangen werd als een medicus veroordeeld werd, en dat het nu alleen in gesloten archieven te vinden is. Maar het geeft wel een raar beeld, als je iemand zoekt dat je dan van alles vindt, maar dat het grootste drama uit zijn leven verborgen blijft. Natuurlijk is dat niet de schuld van de zoekmachines, maar hun resultaten zijn soms wel erg misleidend.

(gezocht met DuckDuckGo, Bing en Google)
(zoek ik wel goed????)

PS:
Hij is dus veroordeeld na de beoordeling van een groot aantal zaken (was ik niet bij).
Paar voorbeelden die ik weet: Scoliose operaties die al lang achterhaald waren. Groeistop in ledematen waarvan bekend was dat dat link was. (ik was één van degene waarop hij experimenteerde). Rare gips behandelingen. Kleine kinderen tot 20 maal toe opereren aan hun voet zonder eens een ander te raadplegen.