Rare jongens die politici

of hoe iedereen langs elkaar heen werkt.

Iedereen in ons land heeft verstand van verkeer. Denken we allemaal. De overheid heeft daarom jaren geleden een verstandig besluit genomen. Ze hebben de SWOV (Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid) opgericht. Zoals de naam al doet vermoeden kijkt deze club op een wetenschappelijke manier aan tegen verkeersveiligheid. Alle publicaties zijn openbaar. Iedereen kan dus zijn kennis vergroten en hoeft niet zelf zaken te onderzoeken.
Ik ging er van uit dat lokale politici kennis zouden nemen van de richtlijnen. Dat spaart immers geld een schept duidelijkheid. Maar zoals de titel van dit stukje al aangaf, dat doen ze helemaal niet.

Afgelopen periode is de provinciale weg waaraan we wonen gerenoveerd (N983). Op verzoek van bewoners is het een 60 km weg geworden met in de bebouwde kommen 30 km. Heel terecht, het SWVO heeft een rapport uitgebracht waarin je keurig kan lezen wat een veilige snelheid is. (Vanwege het gemengd gebruik van fietsers, voetgangers en auto’s op een gedeelte van de weg is 60 km eigenlijk nog te hard)
Wat doet de gemeente? Ze proberen 80 km te handhaven. We krijgen kreten te horen als “zestig waar het moet en 80 waar het kan”. Volgens de politici kan 80. Waarom geeft de landelijke overheid geld uit voor wetenschappelijk onderzoek als wij in onze gemeente zulke deskundigen hebben rondlopen kan je je dan afvragen.

Nog even wat voorbeelden van inconsequent handelen. De gemeente zegt dat ze moeten bezuinigen en dat ze moeten samenwerken met andere gemeentes. Wat betekent dat in de praktijk?
De weg van Winsum naar Schouwerzijl is een smalle bochtige weg waar auto’s landbouwverkeer en fietsers over gaan. Winsum heeft besloten dat de weg 60 km moet worden. De Marne vindt dat kennelijk niet nodig (of ís er helemaal geen samenwerking?). Gevolg: van Winsum tot de gemeentegrens mag je 60 rijden. Dan mag je 200 meter gas geven tot 80. Vervolgens is de grens weer 30 in het dorp. Afgezien van het onwettige van de situatie (overgang van 80 naar 30 mag helemaal niet) is dit natuurlijk de reinste kolder. Spreek gewoon met je buurgemeente af dat het traject 60 wordt. Simpel, overzichtelijk en scheelt een hoop borden (geld).
Als we Schouwerzijl weer verlaten richting de N983, dan mag je weer 80. Ik heb geen SWOV nodig om te weten dat als je met die snelheid over dat weggetje rijdt dat je dan gewoon een misdadiger bent. Je hebt geen overzicht over de weg en er wordt veel gefietst. Ook hier weer onnodige bebording en een rare situatie. Je komt van een kleine weg en gaat naar een bredere terwijl je langzamer moet gaan rijden. Verwarrender kan je het niet maken, goedkoper wel.

Nou vooruit. Nog eentje dan. Vanaf de N983 naar Zuurdijk verlaat je 60 km zone. Je gaat over een smalle weg waar ook toeristische fietsers via fietsknooppunten over worden geleid. Voor Zuurdijk staat een bord 60. Bij Zuurdijk mag je 30.

Ik kan nog een hoop voorbeelden geven maar het idee lijkt me duidelijk.

Jongens en meisjes van de politiek: wanneer beseffen jullie nou dat we in een uniek gebied wonen? Buit het uit dat het hier zo mooi en rustig is. Maak jullie motto: “60 in De Marne behalve waar 80 écht kan”. Je bereikt er veel mee:

  • Duidelijkheid.
  • Minder kosten aan rare bebording.
  • Veiliger leefomgeving (bron SWOV).
  • Geloofwaardiger bestuur.
  • Mooie uitstraling voor een gemeente die toeristen wil trekken.

Zijn er dan geen nadelen aan zo’n vernieuwend beleid? Tsja, het kan op sommige trajecten wellicht een minuutje schelen (echt niet meer). Maar als we het hebben over de professionals die hun brood hier verdienen, dan gaat het meestal om grote auto’s. Ik vind het echt niet fijn dat als ik hier fiets en er een  melkwagen met 80 km/u rakelings langs me heen scheurt. Ik daag iedereen uit om me uit te leggen waarom ik dat fijn of normaal zou moeten vinden.

ps.: ik heb in diverse clubjes gezeten die zich bemoeien met de leefbaarheid in ons dorp. Dit stuk schrijf ik 100% op persoonlijke titel.

ps.2: gelukkig zijn er ook politieke partijen die het beleid ook afkeuren. Helaas een kleine minderheid.

Ervaringen glucosesensor 8. De nieuwe Enlite

Sinds enige tijd gebruik ik de vernieuwde Enlite sensor. Omdat ik er inmiddels best een aantal heb gebruikt hier een verslag van mijn ervaringen.
Uiterlijk is er niet veel veranderd. Inbrengen gaat ook nog zoals met de vorige sensoren.
De betrouwbaarheid is in mijn geval behoorlijk toegenomen. Lees “Ervaringen glucosesensor 8. De nieuwe Enlite” verder

Universitaire workflow anno 2014

Onlangs mocht ik me vervoegen bij polikliniek x in het universitaire ziekenhuis in onze mooie provincie hoofdstad. Allemaal heel hypermodern. Je mag je aanmelden door met je afspraakbrief voor een paal te zwaaien. Dan heeft de baliemedewerkster -die zorgvuldig achter een groot beeldscherm is verstopt- tijd voor andere zaken. Ongezellig maar begrijpelijk allemaal.
In de wachtkamer gezeten dacht ik: “wat hoor ik toch voor een gepiep?”

Na onderzoek besloot men dat ze niets voor me konden doen en dat ik naar polikliniek y moest. De arts ging ter plekke een verwijsbrief schrijven. Schrijven? Ja, met een pen! U weet wel, van vroeger. “Ja, zo gaat dat hier nog” klonk het met enige spijt, “ik kan eigenlijk helemaal geen verhaal meer schrijven van een paar zinnen, dan krijg ik kramp in m’n vingers”. Dat snapte ik wel, ik schatte het bouwjaar van de arts rond de eerste golfoorlog.
Ik mocht me vervoegen bij de balie, met de verwijsbrief. Zij zouden er voor zorgen dat ik dan een oproep zou krijgen van polikliniek y. Omdat de balie van polikliniek y zo’n 20 meter verderop is stelde ik voor dat ik met de brief naar die balie zou gaan. Kon ik gelijk zelf een afspraak maken. Het antwoord was verrassend: “Nee, dat gaat niet. Ik moet deze brief faxen naar polikliniek y”. Opeens wist ik wat het gepiep was wat ik hoorde in de wachtkamer. Er zat iemand steeds faxen te versturen! Ik was het geluid vergeten.
Dus medewerkers stoppen papieren in een apparaat en patiënten wapperen met papieren voor een aanmeldpaal.
Het zal vast allemaal zijn reden hebben, maar iets zegt me dat er nog iets te doen is met elektronische patiëntendossiers.

O ja, de afspraak -die met voorrang geregeld moet worden- heb ik na anderhalve week nog niet. Ligt vast in de typekamer.

Zoekmachines vertekenen de werkelijkheid

Dokter J.E. Enklaar, orthopedisch chirurg te Amsterdam behandelde me in de jaren 60.  Zijn handelen is niet terug te vinden met zoekmachines.

Enklaar was de Jansen Steur van de jaren 60. Nog dagelijks ondervind ik last van 2 operaties die hij nooit had mogen uitvoeren. Ik ben niet het enige slachtoffer, het zijn er minstens 10-tallen. Als je -tot in de jaren 90- bij een fysiotherapeut(e) in Amsterdam kwam en hij/zij hoorde dat je bij Enklaar was behandeld, dan reageerden ze per definitie geschrokken. Op een gegeven moment (veel te laat) is hij uit zijn ambt gezet.
Nou is het niet mijn bedoeling om de man postuum nog een schop na te geven, maar er is wel wat raars aan de hand. Puur uit interesse ben ik eens op hem gaan googelen. Je krijgt best nog wel wat hits naar artikelen van hem, bijvoorbeeld artikelen die geplaatst zijn in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde in de jaren 50. Ook zijn overlijden is in het blad te vinden. Nergens staat bij die informatie dat hij achteraf niet zo’n heel best arts bleek te zijn. Sterker nog, ik kan de veroordeling alleen lezen in een blog van één van de slachtoffers.

Als reden kan ik alleen maar bedenken dat 40 jaar geleden niet aan de grote klok gehangen werd als een medicus veroordeeld werd, en dat het nu alleen in gesloten archieven te vinden is. Maar het geeft wel een raar beeld, als je iemand zoekt dat je dan van alles vindt, maar dat het grootste drama uit zijn leven verborgen blijft. Natuurlijk is dat niet de schuld van de zoekmachines, maar hun resultaten zijn soms wel erg misleidend.

(gezocht met DuckDuckGo, Bing en Google)
(zoek ik wel goed????)

PS:
Hij is dus veroordeeld na de beoordeling van een groot aantal zaken (was ik niet bij).
Paar voorbeelden die ik weet: Scoliose operaties die al lang achterhaald waren. Groeistop in ledematen waarvan bekend was dat dat link was. (ik was één van degene waarop hij experimenteerde). Rare gips behandelingen. Kleine kinderen tot 20 maal toe opereren aan hun voet zonder eens een ander te raadplegen.

Wolf Garten tuingereedschap is na een paar jaar niet meer te repareren.

Ben ik nou een te kritische consument of zit de wereld echt gek in elkaar?
De roep om apparatuur die lang mee gaat en na jaren nog te repareren is neemt toe. Vind ik een heel goede zaak.

Zeven jaar geleden kochten we een grasmaaimachine van Wolf Garten. Een Duits degelijk merk. Dachten we. Je mag ook wat verwachten als je bijna € 800,= uitgeeft. Je denkt dan, voor dat lappie grond van ons doet hij het de komende decennia wel. Er zit een keurig Honda motortje op, die begeeft het echt niet, die overleeft mij wel.
Vorige week brak de mulchplaat in stukken. Dat hoort eigenlijk niet. Het ding was helemaal verroest. Niet zo gek met nat gras. Zo’n onderdeel hoor je gewoon van aluminium of degelijke kunststof te maken. Maar goed, naar de dealer om een nieuwe plaat te bestellen. Blijkt dat de onderdelen niet meer leverbaar zijn! De dealer was ook heel verbaasd, aan hem ligt dit probleem niet.

Wolf Garten heeft een Filosofie kunnen we op hun website lezen. Daar staat ook:

     Producten van WOLF-Garten
  •   kunt u jaar na jaar vertrouwen

Niet dus.

Naar ik begrijp is het bedrijf overgenomen door Amerikaanse investeerders. Of dat ook zo is weet ik niet, maar degelijke Duitse service is er niet meer.

Bedenk dat als je wat van Wolf Garten koopt dat je je spul in 5 jaar moet afschrijven.

Ik roep alle dealers op een eerlijk verhaal te houden en potentiële klanten te waarschuwen. 

Wat ik me afvraag: zijn er nog merken waar het anders is????

 
Edit 25 mei:
 
Wel grappig: ik stel de vraag of andere fabrikanten anders met dit soort zaken omgaan. Jawel dus blijkt een paar dagen later. De koelkast van mijn moeder gaat stuk. Ook een duur luxe Duits merk (Liebherr). Ruim buiten de garantietermijn. Ze stelden zelf een coulance regeling voor: een redelijke afschrijving per jaar voor de jaren dat het ding het deed. Voor een aanvullend bedrag een spiksplinternieuwe machine met gewoon weer twee jaar garantie. Zo kan het dus ook, dat geeft vertrouwen!
Haal je een goedkoop Chinees product in huis, dan moet je niet zeuren, maar als je iets duurs koopt mag je dit verwachten! Hulde aan Liebherr
Het sterkt me in het idee om nog maar even door te gaan met deze zaak. Eigenlijk zouden consumenten op beoordelingssites merken moeten kunnen beoordelen. Contact met één van de grootste sites van Nederland waar ik dit idee aanleverde leerde me dat ze er al mee bezig zijn. Andere organisaties vinden het een sympathiek idee en “nemen het mee”. Of het wat oplevert weet ik niet, maar niet geschoten is altijd mis.

Schakelaar Krups Nespresso XN2001 repareren

De aan-uit schakelaar van ons Nespresso apparaat deed het niet meer. Je moest er heel hard op duwen om nog resultaat te krijgen. Even open maken dacht ik. Nou, dat repareren viel niet mee. Aan de onderkant moet je 4 schroeven losdraaien. Geen standaard, maar iets ovaals. Je kan een sleutel kopen voor € 50,=, maar dat is natuurlijk te gek. Speuren op internet levert een paar ideeën op:
Blog van Rolfje
Repairing a Jura Nespresso Machine
De plaatjes die je via de links kan bekijken spreken voor zich.

De truc met het ikea boutje is het handigst. Als je een draaibank hebt kan je in een messing staf van 6 mm. een gat boren van 4 mm. Het uiteinde een heel klein beetje plat drukken en je hebt een perfecte sleutel. De schroefjes zitten niet heel vast (zitten immers in plastic). Bij monteren gewone kleine parkers gebruiken.

Het schakelaartje heb ik uit elkaar gehaald en met een wattenstokje met contactspray gereinigd. Het werkt allemaal weer als een tierelier zonder kosten.

(ik schrijf deze blog omdat je dan ook met Nederlandse zoektermen een oplossing vindt)

Windows Defender valt tegen

Toen ik windows 8 ging gebruiken ben ik overgestapt naar Windows Defender. Tot een paar dagen geleden had ik geen problemen. Opeens kreeg ik last van malware. Home pagina’s werden overschreven en ik kreeg allerlei enge schermen met advertenties. Toen maar een volledige scan gedaan met Windows Defender. Niets gevonden. Gezocht naar Malware met behulp programma van de site van Microsoft. Die vond ook niets. Op internet vond ik wel allemaal programma’s die claimen de boel op te schonen, maar die vertrouw ik niet zo erg.
Mijn licentie voor ESET NOD32 antivirus is nog niet afgelopen, dus die maar geïnstalleerd. Programma begint gelijk te roepen dat er bedreigingen zijn aangetroffen. Laten opruimen en ik ben van de ellende af.
Weer schokkend. Microsoft kan dit zelf dus nog steeds niet goed regelen. Doet me denken aan het indexeren dat ze ook niet goed kunnen. Zie mijn topic uit augustus 2013 daarover.

Stukje windmolen gekocht

Bij de windcentrale kan je een stukje windmolen kopen. Wij hebben 1 winddeel gekocht voor € 215,=. Meer kan helaas niet omdat we ook al zelf veel stroom opwekken met onze zonnepanelen. (Je mag tot 85% van je eigen gebruik aan opwekking kopen). Voor die € 215,= kunnen we rekenen op het in mindering brengen van 500 kWh op onze stroomrekening. De investering is eigenlijk heel laag. Het rendement is hoger dan op een simpele spaarrekening. Alleen als de energieprijs keldert verdien je het niet terug. Dat risico durf ik wel te lopen. Zeker voor zo’n klein bedrag.
Mooi dat particulier initiatief dingen realiseert die de overheid nalaat.

Wij hebben geboekt via Greenchoice.

Kijk hier voor de berekeningen van je rendement.

Voor een uitleg in Jip en Janneketaal kan je hier terecht.

Ervaringen glucosesensor 7

In de vorige blog over dit onderwerp  heb ik al een behoorlijke samenvatting gegeven. Valt er nog wat nieuws te melden dan? Niet heel veel, maar toch is er nog wel wat te schrijven.

  • Je merkt wel dat de leercurve best lang is. Ik ben nu echt zo ver dat ik denk dat ik gegevens echt goed kan interpreteren, ook als de sensor eens niet zo nauwkeurig is. In dat geval is de curve behoorlijk hakkelig. Inmiddels weet ik wel wanneer ik hem moet vervangen en wanneer mijn interpretatie nog betrouwbaar is.
  • Inmiddels ben ik een paar kilo aangekomen (oude wens van mijn internist, echt waar). Ik heb iets meer vet op m’n buik. De resultaten van de sensor zijn beduidend beter (lees stabieler). In een speklapje doet hij het kennelijk beter dan op een wasbord.
  • Ik ben met bepaalde medicijnen gestopt (ik ga het uitleggen aan de internist, ga hier maar niemand oproepen om hetzelfde te doen). Daardoor voel ik me beter. Zo goed dat ik zelfs weer een beetje aan het klussen ben geslagen. Ik ben heel blij dat dat weer gaat, maar het kost me zo veel inspanning dat het nogal van invloed is op m’n glucose waardes. Ik kreeg een ‘laag voorspeld’ alarm terwijl de sensor nog 7 aangaf. Een nieuw record. (een half uur eerder zat ik nog boven de 10. Meten wees uit dat ik al onder de 4 zat! Gewoon snel wat suiker eten en lekker door klussen. Zonder sensor was ik de rest van de dag brak geweest.

Inmiddels doe ik mee aan onderzoek (BIDON) naar de sensoren. Aan de vraagstelling te zien gaat het vooral over het (positieve) effect op de kosten. Je moet bijvoorbeeld invullen hoe vaak je ziekenhuis opnames hebt gehad en hoe vaak je hebt verzuimd op je werk. Het is allemaal wel erg academisch. Misschien wel begrijpelijk. Maar toen ik nog werkte heb ik nooit verzuimd vanwege mijn diabetes. Ik kan hier wel veilig verklappen dat als ik na de lunch een onverwachte flinke hypo kreeg, dat ik dan de rest van de dag echt niet meer zo productief was. Maar ja, ik snap het wel, hoe meet je dat…..

Binnenkort is de nieuwe generatie Medtronic sensor aan de beurt. Ik ben heel benieuwd of ik iets merk in het gebruik. Ik laat het weten!

De correpsondent is echt gaaf!

De Correspondent volg ik nu een paar dagen. Ik ben erg enthousiast.

Veel informatie voor weinig geld. Zeg nou zelf, een jaarabonnement voor € 60,= is toch een koopje. En dat zonder storende advertenties.

Goede artikelen. De correspondenten geven echt een compleet beeld van de onderwerpen die ze behandelen.

Reacties waar je wat aan hebt. Op de meeste internet fora zijn de reacties van een niveau om van te huilen. Een berg in kreupel Nederlands geschreven scheldkanonnades. Hier lees je reacties van mensen die echt iets waardevols te melden hebben. Ook relevante vragen komen voorbij. Het leuke is dat de correspondenten heel snel reageren. Zo krijg je heel snel een compleet beeld van een onderwerp. In een krant is dat nooit op die manier te doen. Kortom de voordelen van van internet worden ingezet.

De correspondent houdt pragmatisch het doel voor ogen. Het gaat om de inhoud en minder om de vorm. De interface die ze hebben is mooi en functioneel. Zowel op pc, smartphone als tablet. Er is nog geen app, je moet voorlopig alles via een browser lezen. Die keus is gemaakt omdat een app ontwikkelen voor alle platforms vooralsnog te duur is. Een URL icoon op je hoofdscherm doet wonderen! Eigenlijk merk je dan niet (of nauwelijks) dat je via een browser leest. Leuk ook dat veel lezers de keuze waarderen. Liever een journalist er bij dan een ontwikkelteam!

Hulde dus aan @DeCorrespondent. Ik raad iedereen aan om een abonnement te nemen! Alleen met meer abonnees kan de kwaliteit verder groeien.
http://www.decorrespondent.nl