Medtronic vs Dexcom sensoren

Ik gebruik al enige tijd sensoren om mijn bloedsuiker constant te meten (CGM). Lange tijd was ik tevreden met de SofSensor van Medtronic. Toen Medtronic een nieuwe generatie sensoren uitbracht, de Enlite, was ik eerst heel blij. Deze sensor is veel kleiner en geeft minder littekens. Ook het inbrengen is veel comfortabeler. Ik ondervond echter veel problemen met deze sensor. Zie eerdere blog. Over de ondersteuning van Medtronic was ik erg ontevreden. Zie. Natuurlijk zijn er meer leveranciers van CGM. Ik heb contact gezocht met DexCom en kreeg de gelegenheid om deze sensor een aantal weken uit te proberen. Ik hoefde alleen de sensoren te betalen en kreeg de overige apparatuur te leen. Hieruit blijkt dat de leverancier gelooft in zijn product. Gedurende de test is de begeleiding vanuit DexCom heel erg goed geweest. Geen eerstelijns geneuzel, maar gewoon deskundige begeleiding. Na vier weken kreeg ik nog twee sensoren gratis en voor niks.
Uiteindelijk heb ik niet voor de DexCom gekozen. De reden is dat er bij mij behoorlijke opstartproblemen zijn met de sensor. Vergelijkbaar met de Enlite. Bij de Enlite heb ik dat opgelost door de zender pas na een groot aantal uren ná het aanbrengen van de sensor aan te sluiten. Bij de DexCom durf ik dat niet omdat de aansluiting van sensor op zender nogal fragiel is. Ik zag overigens dat in de USA mensen dit probleem hebben opgelost door vernuftige constructies te maken om de sensor te beschermen. Kortom, ik ben niet uniek met de problemen die ik ervaar. 😉

Er is een aantal zaken dat voor de DexCom pleit. Als de sensor goed functioneert, dan is hij echt akelig nauwkeurig. (bij mij pas na een paar dagen) Zo nauwkeurig dat als ik bij het kalibreren een verschil zie van een punt, dat ik de vingerprik opnieuw uitvoer omdat ik díe waarde niet vertrouw en de sensor wel. Meestal blijkt de tweede prik dan inderdaad veel dichter bij de sensorwaarde te liggen! Zoveel vertrouwen heb ik in de Medtronic sensoren nooit gehad.
Een ander aspect is de prijs. Zeker van belang als je zelf de kosten draagt. De Dexcom sensoren zijn iets duurder dan de Enlite. Als je kijkt naar ervarings-cijfers op Engelstalige forums, dan zie je gebruiksduren vermeld van 1 week tot zelfs 3 weken gemiddeld. Veel mensen rapporteren zo’n dag of 12 gemiddeld. Natuurlijk wordt dat allemaal ontraden, maar het gaat over veel geld, dus experimenteren (op eigen risico) kan interessant zijn. Helaas hielden de sensoren het bij mij niet zo lang uit.

Het systeem van Medtronic biedt ook voordelen. Heel kort samengevat komt het er op neer dat het allemaal wat robuuster en beter uitontwikkeld is. Voorbeeld: de mogelijkheden om gegevens terug te zijn op de ontvanger zijn veel uitgebreider. Ander voordeel is dat je -als je de VEO pomp hebt- je niet een extra ontvanger nodig hebt.

Wat mij betreft is de conclusie dat het interessant blijft om de diverse systemen te volgen. Er komt binnenkort vast weer nieuw spul op de markt.
Wel jammer dat je nog echt zelf op zoek moet naar informatie en zelf moet experimenteren. Niemand zegt de problemen die ik ervaar te herkennen, maar als je zoekt dan blijk je helemaal niet de enige te zijn. Is er echt nergens een ziekenhuis/universiteit/kenniscentrum/weetikveelwat die kennis opbouwt met behulp van gebruikers ervaringen? Moeten ze het ook weer delen natuurlijk……

 

Meten is weten 5. Paradigm VEO versus 722

Sinds kort bezit ik een Paradigm 754 oftewel VEO insulinepomp. Het algoritme van de oude pompen is al door Ivan beschreven op http://www.myparadigm.eu Omdat ik erg benieuwd was naar de nieuwe berekeningen heb ik beide pompen een aantal dagen tegelijkertijd gebruikt. In de onderstaande grafiek worden de waardes van 5 dagen weergegeven. Het algoritme heb ik nog niet ontcijferd. (Echt een klus voor Ivan ;-)) Ik kan wel de volgende conclusies trekken.
De VEO geeft hoge en lage waardes beter aan. Kortstondige pieken (bv een half uur op 14 zitten) worden nog steeds niet goed aangegeven. Op zich is dat niet zo’n groot probleem (bij mij althans). Als je de meter ijkt bij lage waardes, dan geeft de meter waardes rond de hypo grens heel goed weer.

(klik op plaatje voor een scherper beeld)

Heel erg enthousiast ben ik over de de waarschuwing die de pomp geeft als je dreigt in een hypo te komen. Voorheen stelde ik een waarschuwingsgrens in van 4,2. Als je dan heel hard zakt, dan komt de waarschuwing te laat. Nu voorspelt hij bij een gemeten waarde van b.v. 6 al een hypo als je heel snel aan het zakken bent. Erg mooi!
Voor de technisch geïnteresseerden: als we achter het algoritme komen, dan meld ik dat hier zeker.

Meten is weten 2

Dagelijks moet ik vaak bloed prikken om m’n bloedsuikerspiegel te meten. Die metingen blijven momentopnames. Soms is een waarde moeilijk te interpreteren. Je kan bv. 4,5 meten. Als je aan het stijgen bent hoef je niks te doen. Ben je aan het dalen, dan moet je eten. Maar ja, momentopnames geven geen richting. Al jaren wordt er gesproken over continue bloedglucose meting. Sinds enige tijd is die apparatuur verkrijgbaar. Helaas wordt dat (nog) niet vergoed door de verzekering. Kosten per jaar ongeveer € 3.000,=. Ik ken iemand die zou zeggen dat dat best veel bier is 😉

De insulinepomp die ik heb nadert het eind van zijn levensduur. Vorige week is er een nieuwe besteld. Lees ik vandaag dat er een pomp is die een ingebouwde continue meter heeft. Gelijk gebeld naar de leverancier om het prijsverschil te vragen. Dan kan ik dat bijpassen en heb ik mooi 1 apparaat voor meting en toediening. Blijkt er geen prijsverschil te zijn! Krijg ik zo maar gratis en voor niks het nieuwe apparaat.
http://www.medtronic-diabetes.nl/contact-medtronic/veo-information.html.
Nu hoef ik “alleen” nog maar de sensoren te bestellen. (soort infuusjes met zendertje). Gaat ook nog wel over meer dan 1000,= per jaar, maar dat heb ik er wel voor over.